ΡΑΒΑΝΙ: ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟ ΚΤΗΜΑΤΑΚΙ
Πρωινό Μεγάλου Σαββάτου στο κτήμα. Το μελαγχολικό κλίμα της Μεγάλης Παρασκευής έχει παρέλθει και οι γονείς κινούνται στους ρυθμούς της επερχόμενης Ανάστασης. Από το πρωί, η μικρή μας αγροικία αρχίζει να μυρίζει από τα φρέσκα κρεμμυδάκια που σωτάρονται, τις συκωταριές που ζεματίζονται και τα σκόρδα που τρίβονται για να μπουν στο τζατζίκι. Όλες οι δουλειές του κόσμου θα χωρέσουν σε αυτό το πρωινό. Και κάπου ανάμεσα στο αρνί που καταφτάνει από τον χασάπη και πρέπει να σουβλιστεί και στα εντεράκια που θα τυλιχτούν με μαεστρία γύρω από τα εντόσθια, η μητέρα μου θα βρει χρόνο για να φτιάξει το πασχαλινό της γλυκό: ραβανί. Έτσι απλά. Κάθε χρόνο το ίδιο, κάθε χρόνο πεντανόστιμο, κάθε χρόνο πολυαναμενόμενο στο κλείσιμο του τραπεζιού.
Τηρώντας τους τύπους, κάπου κοντά στο μεσημέρι του Σαββάτου, η μαμά ανοίγει το παλιό τετράδιο με τις συνταγές της για να δει τα υλικά. Αχρείαστος κόπος. Ξέρει τη συνταγή απ’ έξω κι ανακατωτά και τα υλικά μπαίνουν στον κάδο του μίξερ με αυτοματοποιημένες κινήσεις. Χωρίς ιδιαίτερες τεχνικές δυσκολίες, το ραβανί είναι το ευκολάκι της μέσα σε έναν σωρό από πασχαλινές ετοιμασίες. Και για εμάς τους υπόλοιπους είναι ο υπέροχος ελαφρύς επίλογος στην κραιπάλη της ημέρας που ακολουθεί.
«Να γράψεις ότι είναι καλύτερο όταν τρώγεται κρύο από το ψυγείο και ότι ταιριάζει με παγωτό βανίλια. Και ότι το κόβουμε σε τρίγωνα κομμάτια!», λέει η μητέρα μου όταν της ζητάω τη συνταγή και, ως οφείλω, μεταφέρω τα λεγόμενά της. Σας τη δίνω, έχοντας μετατρέψει, έπειτα από δοκιμές, σε γραμμάρια την μαμαδίστικη μονάδα μέτρησης μαγειρικής, που δεν είναι άλλη από την περίφημη «κούπα». Για περισσότερες συνταγές αλλά και ιστορίες καλής ζωής από το μικρό μας κτηματάκι, ακολουθήστε με σε Facebook και Instagram. Να είστε καλά και να χαιρόσαστε τις μαγειρικές σας.
Chase the slow,
Υλικά
6 αυγά
230 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
300 γρ. γιαούρτι στραγγιστό (μπορεί να είναι και χαμηλών λιπαρών)
300 ml σπορέλαιο
3 βανιλίνες
ξύσμα ενός μεγάλου πορτοκαλιού
1 1/2 φακελάκι μπέικιν πάουντερ (30 γρ.)
3/4 κ.γ. σόδα
210 γρ. αλεύρι γ.ό.χ.
320 γρ. σιμιγδάλι χονδρό
αλεύρι και λάδι για τo ταψί
Για το σιρόπι:
1.100 ml νερό
600 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
χυμός μισού λεμονιού
2-3 φλούδες λεμονιού
Εκτέλεση
Ξεκινάμε φτιάχνοντας το σιρόπι. Σε μια κατσαρόλα, βάζουμε τη ζάχαρη, το νερό, τον χυμό λεμονιού και τις φλούδες. Βάζουμε σε μέτρια φωτιά και αφήνουμε μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη και να πάρει μια βράση. Κλείνουμε την φωτιά και συνεχίζουμε με το ραβανί.
Σπάμε τα αυγά σε ένα μεγάλο μπολ και χτυπάμε τους κρόκους μαζί με τα ασπράδια στην δυνατή ταχύτητα του μίξερ για 3’. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και συνεχίζουμε το χτύπημα για λίγα λεπτά ακόμα, ώσπου να έχουμε ένα μίγμα με κρεμώδη υφή.
Συνεχίζουμε με το γιαούρτι, το ηλιέλαιο, τις βανιλίνες, το ξύσμα πορτοκαλιού, το μπέικιν πάουντερ και τη σόδα, χτυπώντας κάθε φορά ώσπου τα υλικά να ενσωματωθούν. Ρίχνουμε το αλεύρι και το σιμιγδάλι, χαμηλώνοντας την ταχύτητα και αναμιγνύοντας μόνο για τόσο όσο χρειάζεται, ώστε να ενσωματωθούν.
Λαδώνουμε και αλευρώνουμε ένα ταψί 25×30. Ρίχνουμε το μίγμα, ισιώνουμε την επιφάνειά του και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 170oC για περίπου 1 ώρα, ή ώσπου ένα μαχαίρι που θα βυθίσουμε στο ραβανί να βγαίνει καθαρό. Αν πάρει χρώμα κατά το ψήσιμο, το προστατεύουμε σκεπάζοντας χαλαρά με ένα αλουμινόχαρτο για να προστατέψουμε την επιφάνειά του.
Σιροπιάζουμε αμέσως μόλις βγάλουμε από τον φούρνο. Το κόβουμε, αφού πρώτα κρυώσει καλά. Το διατηρούμε στο ψυγείο, απ’ όπου τρώγεται κατευθείαν, κρύο. Συνδυάζεται υπέροχα με παγωτό βανίλια και είναι το ιδανικό ελληνικό γλύκισμα μετά από βαριά ελληνικά γεύματα.
