ΨΗΤΑ ΜΗΛΑ ΓΕΜΙΣΤΑ, ΜΕ ΠΑΓΩΤΟ ΚΑΙ ΣΑΛΤΣΑ ΚΑΡΑΜΕΛΑΣ: ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΠΑΝΔΑΙΣΙΑ
Η φθινοπωρινή ισημερία είναι το σημάδι που περιμένουν πολλοί για να καλωσορίσουν το φθινόπωρο μιας και η ημερολογιακή έναρξη του φθινοπώρου, την πρώτη του Σεπτέμβρη, μας βρίσκει ακόμα στις παραλίες. Τώρα είναι που δειλά δειλά κάνει την εμφάνισή του κάποιο ελαφρύ μακρυμάνικο ρούχο. Τώρα είναι που τις βραδιές το σεντόνι αντικαθίσταται από πικέ κουβερτάκι. Και τώρα είναι που ξημερώνει η πρώτη μέρα που θα μετανιώσουμε για την βιασύνη μας να φύγουμε από το σπίτι χωρίς ομπρέλα.
Ο πάγκος του μανάβη έχει ακόμα μπόλικα σταφύλια, μερικά σύκα και άλλα φρούτα του καλοκαιριού, μα τώρα είναι η εποχή που τα μήλα κάνουν δυναμικά την εμφάνισή τους. Δύο πράγματα είναι που με εντυπωσιάζουν σε αυτόν τον όμορφο καρπό. Αφενός πόσο νόστιμος είναι, ωμός, μα κυρίως μαγειρεμένος. Η μυρωδιά της ζεστής μηλόπιτας ή της μαρμελάδας μήλου που σιγοκοχλάζει στην κατσαρόλα, είναι από τις κορυφαίες στιγμές ευτυχίας στην κουζίνα μου. Αφετέρου, πόσες ιστορίες και πόσους δημιουργούς έχει εμπνεύσει. Η Εύα που δάγκωσε το μήλο, η Έριδα που με το μήλο της έβαλε τον Πάρη σε μπελάδες, η Χιονάτη που δηλητηριάστηκε από αυτό, ακόμα και ο Στηβ Τζομπς που δημιούργησε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα λογότυπα στον κόσμο για την εταιρία του. Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις σε μύθους, θρησκεία, τέχνες και επιστήμες, ένα μήλο θα κάνει την εμφάνισή του.
Αυτό το σύμβολο λοιπόν – σύμβολο αμαρτίας, διχόνοιας, κακίας, έχθρας μα και έμπνευσης – δάγκωσα κι εγώ εκείνη την ημέρα που ως εφηβάκι επισκέφθηκα την φίλη μου και η μαμά της, η κυρία Έφη, μου προσέφερε ένα ψητό μήλο. Ολόκληρο, ροδαλό και μπαμπάτσικο, παραγεμισμένο με ζάχαρη, σταφίδες και καρύδια. Μια γεύση οικεία, σαν χάδι μαμαδίστικο, που γέμισε τα μέσα μου χαρά κι απόλαυση.
Το ψητό μήλο με ακολούθησε έκτοτε. Είναι το απλό γλυκό που θα φτιάξω το φθινόπωρο για τον εαυτό μου, αλλά και το επιδόρπιο που θα προσφέρω στο τέλος ενός δείπνου τον Οκτώβρη, ντύνοντάς το με μια μπάλα παγωτό και σάλτσα αλατισμένης καραμέλας. Η νοστιμιά, οριακά, φέρνει ένα δάκρυ χαράς στα μάτια.
Το μήλο συμβολίζει διάφορα, λοιπόν. Στο τέλος της ημέρας, όμως, ήταν είναι και θα είναι ο απόλυτος καρπός του φθινοπώρου, που συμβολίζει την θαλπωρή και τη νοσταλγία. Για περισσότερες συνταγές αλλά και ιστορίες καλής ζωής από το μικρό μας κτηματάκι, ακολουθήστε με σε Facebook και Instagram. Να είστε καλά και να χαιρόσαστε τις μαγειρικές σας.
Chase the slow,
Υλικά
Για την καραμέλα γάλακτος:
200 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
100 γρ. βούτυρο
200 ml κρέμα γάλακτος πλήρης, σε θερμοκρασία δωματίου
1 κ.γ. ανθός αλατιού (ή αλάτι)
1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας
Για τα μήλα:
κόκκινα μήλα
1 κ.σ. καρύδια, για κάθε μήλο
1 κ.σ. κοφτή καστανή ζάχαρη, για κάθε μήλο
1 κ.σ. σταφίδες, για κάθε μήλο
1 μπισκότο digestive, για κάθε μήλο (πτι μπερ ή μπισκότα κανέλας ταιριάζουν επίσης)
1 κ.γ. κανέλα (χρησιμοποιήστε 1 κ.σ. επιπλέον αν έχετε πάνω από 5 μήλα)
2 κ.σ. λικέρ ή κονιάκ (προαιρετικά)
50 γρ. βούτυρο
Για το σερβίρισμα:
παγωτό εμπορίου (χρησιμοποίησα γεύση καραμέλα-καρύδια, ταιριάζουν επίσης η βανίλια ή το μπισκότο κανέλας)
Εκτέλεση
Φτιάχνουμε την αλατισμένη καραμέλα. Βάζουμε τη ζάχαρη σε ένα κατσαρολάκι και ζεσταίνουμε σε μέτρια φωτιά. Η ζάχαρη θα αρχίσει να λιώνει περιμετρικά. Ανακατεύουμε με μία σπάτουλα και δεν αφήνουμε χωρίς επίβλεψη.
Μόλις η ζάχαρη πάρει ένα βαθύ καραμελένιο χρώμα, προσθέτουμε το βούτυρο κομμένο σε μεγάλους κύβους και ομογενοποιούμε, ανακατεύοντας με προσοχή. Το μίγμα έχει πολύ υψηλή θερμοκρασία και θέλουμε να αποφύγουμε ατυχήματα.
Ρίχνουμε την κρέμα γάλακτος, σε τρεις δόσεις, ανακατεύοντας συνεχώς. Η καραμέλα θα αφρίσει έντονα, αλλά σύντομα καταλαγιάσει.
Βράζουμε για 2’, και κατεβάζουμε από τη φωτιά. Προσθέτουμε το αλάτι, τη βανίλια και ανακατεύουμε. Σε αυτό το στάδιο η καραμέλα δείχνει αρκετά ρευστή, αλλά θα πήξει καθώς κρυώνει.
Βάζουμε σε βάζο και διατηρούμε στο ψυγείο για 1 μήνα. Όταν θέλουμε να την καταναλώσουμε, την βγάζουμε από το ψυγείο και την αφήνουμε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου, ώστε να ξαναγίνει ρευστή. Αν μας φαίνεται πηχτή, μπορούμε να τη ζεστάνουμε ελαφρώς.
Φτιάχνουμε τα γεμιστά μήλα. Σπάμε τα καρύδια στο γουδί ή τα χοντροτρίβουμε στο μπλέντερ. Τρίβουμε και τα μπισκότα. Εναλλακτικά, τα βάζουμε σε μία σακούλα κουζίνας και χτυπάμε με τον πλάστη, ώστε να έχουμε τρίμματα σε διάφορα μεγέθη.
Σε ένα μπολ, ρίχνουμε τα καρύδια, τα μπισκότα, τις σταφίδες, τη ζάχαρη, την κανέλα και ανακατεύουμε. Κρατάμε στην άκρη.
Πλένουμε τα μήλα και τα στεγνώνουμε με μία πετσέτα. Κόβουμε το πάνω μέρος τους και αδειάζουμε ένα μέρος από το εσωτερικό τους, χρησιμοποιώντας το ειδικό εργαλείο, ή ένα κουτάλι. Είναι σημαντικό να μην αδειάσουμε τα μήλα πολύ κοντά στη φλούδα τους και να αφήσουμε αρκετή σάρκα, διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος να σπάσουν, όσο ψήνονται.
Τα βάζουμε σε ταψί. Με ένα πινέλο, περνάμε το εσωτερικό μέρος τους με το αλκοόλ. Μπορούμε να παραλείψουμε το βήμα αυτό, αν πρόκειται να φάνε παιδιά.
Γεμίζουμε τα μήλα με τη γέμιση που φτιάξαμε. Λιώνουμε το βούτυρο και αλείφουμε την επιφάνεια των μήλων, με το πινέλο που χρησιμοποιήσαμε για το αλκοόλ.
Καλύπτουμε το ταψί με αλουμινόχαρτο. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180o C, για 1 ώρα και 15′. Αν τα μήλα δεν έχουν πάρει το χρώμα που θέλουμε, αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο τα τελευταία 10′.
Βγάζουμε από τον φούρνο. Σερβίρουμε όσο είναι ελαφρώς ζεστά. Βάζουμε το μήλο στο πιάτο, προσθέτουμε παγωτό από πάνω ή δίπλα και περιχύνουμε με τη σάλτσα αλατισμένης καραμέλας.
Τα μήλα διατηρούνται στο ψυγείο, κλεισμένα σε τάπερ, για 3 ημέρες. Καταναλώνονται και σε θερμοκρασία δωματίου, αλλά ζεσταίνονται και στον φούρνο μικροκυμάτων.
